Uit de Leekster courant van zaterdag 4 november 1939 :

ZEVENHUIZEN. - De oude heer Girbe Buist hoopt Dinsdag (7 november 1939) 100 jaar te worden.

Dit heugelijke feit heeft ons aangespoord om één dezer dagen den bekenden aanstaande jarige eens op te zoeken, om van hem wat gewaar te worden. Want nietwaar, honderd jaar Is een heele rek; hij is de oudste van Zevenhuizen, van de gemeente Leek en zeker ook van onze provincie en de uitgebreide lezerskring van dit blad zal zeker Intensief mee leven. Ik was nog nauwelijks het kamertje binnen, of de oude baas riep me toe: "Zoo, Postema, ben joe daor? '”Ben bliede da je er es weer binn ! Joe hemm. hier ja ien gien hail joar west !" Ik stemde het toe, maar bood ter mijner verontachuldiging aan, dat Buist ook slechts één keer per jaar jarig was. De vriendschap was gauw weer gesloten en de tweede vraag van Buist was: "Wil je.een segoar hemm?' "Graag, Buist”, en zoo al rookende weg en al pratende weg, zonder bijzonder te zeggen, waarom we kwamen, werden we veel gewaar. “Is je vader ook zoo oud geworden, Buist ?"  "Nee jong, die is jong 'sturven; ik had een stiefvaor. Maor mien grootvaor, die is zoo sikkem honderd jaor worren; dat was ’n Girbe Buist”. "Ben je jong getrouwd , Buist?" ,Jao, dat gong nogaal." Maor cinten hadden we niet. Toen we trouwd wassen, kochten we ien 't gemeentehuus elk twee borrels en toen hadden we nog 25 stuvers over. Een bed hadden we niet; wat stroo met een laoken er overhèn en 'n paor dekens, die warren ons geven. Maor wie hemm er altied lekker op slaopen en goed rust heur !" "Heb je het krap gehad In je trouwen, Buist?" "Nee, krap niet jong; mor één keer; toen warren om de langste dag ons alle eerappels bevroren en cinten hadden we ok niet. Een buurman leende ons Zaoterdagaovends een half mudde en laoter kreeg'n we wat van de femilie en toen hemm we gien krapte weer had. Jao, jao, Postema, veul wederwaordigheden, maor uut die alle redde ons God". “Je hebt het zeker nog al zwaar gehad, niet Buist?" “Jao jong, alle zummers naar 't kenaol hèn baggeln; die 'n rieksdaotder had, die had één. maor 'n ander leende één en daormet naor 't kenaol. We kregen sums ien zeuven weken geen kleeren uut; maor het ging om 't verdienst. Dat waark heb ik twintig jaor daon; dat was mien vak: baggeln en wiekgroaven,. “Joa jong, ’t was altmets zwoar waark. Mor wij hemm ons redt”.
“Hoe was het hier, toen U jong was, met het kerkgaan, Buist ? " "Och jong, dat ging er sums zoo wat langs; de Gereformeerde kerk was toen klein. Er kwammen sums middags niet meer dan een stuk of vieftien ien kerk. 't Maag mij nog heugen, de eerste domenee, dat was een domenee Van der Meer; loater kreeg'n we Aobels. Dat was 'n goeie nan heur! die har wat te min traktement, mor 'n klein beetje. Hij har ok een dochter, ‘n nuver wichtje van zestien jaor. Loater is hij votgaon (1861);  toen kreeg'n we, domenee Stuckwisch ; he’ j vast ok wel van heurd ? “Ineens stap ik van de geesteliike wereld over naar het stoffelijke en zeg: “ ‘t Is je nogal goed gegaan, Buist, Later was je toch groot boer ?” “Za`k je zeggen jong; Ik har crediet ! As'k niet op tied betaolen kon vroeg 'k om uutstel; ik kon red worren en kocht, dizze plaots veur f 3750. Laoter, toen mien vrauw overleed, en de boel verdield werd, brocht het twaalfdoezend gulden op !" Heb je ook ouderdomsrente, Buist? “Jao Jong, mor ik moet wezenlieks nog vieftienhonder gulden van 't Riek hemm; want toen dit uut kwam, was ik tachtig jaor en er dus vieftien jaor over. Mor 'k heb 't nooit
kreeg’n heur ! " Om den oude niet te veel te vermoeien stond ik op, hij reikte  mij  de hand en zei : "Kom Dinsdag ok mor, heur, want ik heb 't hier goed bij mien zeun Hindrik”.Van de zoon en diens vrouw, waar we koffie dronken, vernamen we, dat Girbe Buist afstamt van wat men toen noemde: fleurige arbeiders. Hij werd geboren op de Veldstreek, waar nu Jan Kuiper woont. Van hier vertrok  hij naar de Oude Streek (1899): zijn vrouw ontviel hem in 1908. Hij verloor reeds vroeg zijn vader en kreeg een stiefvader, met wien hij goed overweg kon. Het echtpaar Buist heeft in het geheel zeven kinderen gehad, waarvan nog drie leven en wel twee zonen en één dochter. Hij heeft 21 kleinkinderen, en 23 achterkleinkinderen, waarvan de oudste reeds 30 jaren is. De oude heeft altijd te Zevenhuizen gewoond. Op kerkelijk en politiek gebied bewoog hij zich niet. Het leven was in die dagen van zijn kracht zwaar en met moeite hield men  het hoofd boven water. Toch heeft het aan het opgewekte humeur van Buist geen schade gedaan. Dit kleine mannetje, die zijn zintuigen alle nog goed heeft, behalve dat bij ietwat doof is, moge Dinsdag een mooie, warme dag beleven en worde aan hem vervuld:

“Ten tijde des avonds zal het licht wezen" (Zach 14:7).